Studenten ROC Da Vinci College strijden om titel beste vakman en vakvrouw van Nederland: aflevering 2 -zorg

In zestig beroepscategorieën zal er op 23 en 24 maart gestreden worden om de titel beste vakman of vakvrouw in hun vakgebied. Van hovenier tot autotechnicus en van kapper tot meubelmaker. Met maar liefst vier studenten is het ROC Da Vinci College uit Dordrecht ook dit jaar weer goed vertegenwoordigd tijdens de finale. Wij stellen de finalisten graag aan u voor.

We treffen vierdejaars student Jelle nog net voordat hij met de fiets vanuit Dordrecht naar zijn stage in Puttershoek vertrekt. Een flinke afstand om te overbruggen, maar voor Jelle is dat geen enkel probleem want al snel blijkt dat zijn hart in de zorg ligt. “Ik ben echt een mensenmens, ik vind het ontzettend leuk om met mensen te werken en ik krijg er ook enorm veel energie van.” We spreken met Jelle in een zogenoemd simulatielokaal wat eruitziet als een huiskamer, volledig in de stijl waar deze vakman zijn werk verricht.

Tijdens de studie Maatschappelijke Zorg worden studenten opgeleid om mensen die wat extra aandacht nodig hebben te ondersteunen, te activeren en te begeleiden. Dit kunnen mensen zijn van alle leeftijden met een verstandelijke, lichamelijke of zintuigelijke beperking. Daarnaast focust de studie zich tot op het opleiden van professionals die mensen helpen met een chronische ziekte of problemen, zoals psychiatrische ziekte, verslaving of gedragsproblemen.

De keuze voor de opleiding Maatschappelijke Zorg was vrij makkelijk gemaakt. “Ik dacht: ik wil dit gewoon doen, ik zei steeds dat ik mensen wil helpen maar ik weet niet hoe. Dat is nu juist iets wat ik tijdens deze opleiding heb geleerd.” De appel lijkt niet ver van de boom te vallen, want veel familieleden van Jelle werken in de verzorging en verpleging. “Het zit denk ik in het bloed” grapt Jelle.

Jelle is trots op zijn finaleplek en hij geeft aan dat hij er hard voor heeft gewerkt. In de kwartfinale kwam Jelle terecht in een rollenspel met een acteur, zijn vermogen om mee te denken en mee te bewegen met de cliënt gaf volgens Jelle de doorslag. “De client begon tijdens wedstrijd over het schrijven van een brief, ik ben daarin meegegaan en dus gingen we een brief schrijven.”

De finalist lijkt zijn zenuwen redelijk onder controle te hebben en geeft aan vooral rustig en zichzelf te willen blijven. Toch oefent Jelle op verzoek van ons nog één keer een rollenspel samen met student Romy. Het gesprek verloopt soepeltjes maar volgens Jelle is dat niet altijd het geval. “Het kan bijvoorbeeld zijn dat je te moeilijke vragen stelt en dat je echt op het niveau van een kind moet gaan praten. In het begin was dat wel wennen maar door het veel te doen leer je het.” Jelle heeft het vak in ieder geval goed in de vingers en hij lijkt klaar voor de finale.

We spreken Romy in een simulatielokaal van het ROC Da Vinci College op het Leerpark. In deze moderne ruimte staan twee bedden met levensechte zorgvragende pratende poppen die worden gebruikt om studenten klaar te stomen voor de arbeidsmarkt. Er hangen zelfs camera’s in de ruimte die worden gebruikt om het leerproces te filmen. Klasgenoten kunnen vervolgens op afstand feedback geven zonder dat ze de student tijdens de simulatie storen.

Romy bevindt zich inmiddels in het laatste jaar van de studie Verzorgende Individuele Gezondheidszorg. Tijdens deze opleiding worden studenten opgeleid om mensen te verzorgen die dat nodig hebben. De cliënten zijn vaak ouderen, zieken, of mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking. Afgestudeerden komen vaak te werken in de thuiszorg, verzorgings- of verpleeghuizen en in woonvoorzieningen.

Romy koos voor de opleiding na het volgen van een stage in de zorg tijdens het laatste jaar op de middelbare school. Daarnaast woont haar oma in een verzorgingstehuis. Zo maakte zij van dichtbij mee hoe het is van de andere kant. Inmiddels voelt Romy zich helemaal op haar plek in de zorg: “Ik vind het leuk om mensen te helpen, gewoon elke dag weer voor ze klaar staan en hun aanspreekpunt zijn.”

Volgens Romy is haar beroep mentaal zwaarder dan fysiek en gaat het werk gepaard met hoogte- en dieptepunten. Zo haalt ze het voorbeeld aan van een cliënt die aangeeft niet meer te willen leven maar nog wel gezond is. Tegelijkertijd is het volgens Romy een dankbaar beroep als ze bijvoorbeeld mensen heeft gewassen en aangekleed.

Romy moet eerlijk bekennen dat zij nog nooit met de poppen uit het simulatielokaal heeft gewerkt: “dat was niet mogelijk vanwege corona, maar gelukkig heb ik via mijn stage al veel praktijkervaring opgedaan.“ Die praktijkervaring kwam goed van pas tijdens de kwartfinale. In een rollenspel kreeg ze namelijk te maken met een cliënt met een te laag bloedsuikergehalte en met iemand die een allergische reactie kreeg op een medicijn. Met beide situaties wist Romy goed om te gaan, ze belde eerst de arts en ging vanuit daar handelen.

Romy geeft aan dat ze het ontzettend leuk vind om in de finale te staan en heeft weinig last van wedstrijdspanning. “Je kan niet meer doen dan je best, ik ga er gewoon heel nuchter in.” Tijdens het gesprek oefent Romy toch nog even met één van de poppen en met een vijftal vragen weet de finaliste direct wat het euvel is. Ook deze vakvrouw lijkt klaar voor de finale.