“Het is echt bijzonder wat zij allemaal voor elkaar heeft gekregen”, vertelt Karin de Bruin, directeur van het IKC de Wereldwijzer. “Om zo’n situatie in te vallen en het dan zo goed op te pakken. Ze is een voorbeeld voor de kinderen.”
Elina is één van de vele Oekraïense vluchtelingen die in onze streek aan het werk is gegaan. Uit cijfers van het CBS blijkt dat inmiddels zes op de tien Oekraïners in onze streek een baan heeft gevonden. Haar gekozen veld is wel opvallend, aangezien het UWV meldt dat de meeste anderen vooral in de industrie, logistiek of horeca werken.
Opbouwen
Elina vluchtte bij het uitbreken van de oorlog met haar destijds tweejarige zoontje naar Nederland. In Oekraïne was ze docent Engels op de middelbare school, dus werd ze in Dordrecht gevraagd om voor de klas te staan bij de Oekraïense scholieren.
“Toen spraken we altijd Engels en zat ze nog niet helemaal in het team, want eigenlijk hoopte iedereen en zijzelf dat ze zo snel mogelijk weer terug zou kunnen naar Oekraïne”, vertelt De Bruin.
Toen duidelijk werd dat de oorlog langer zou duren, besloot Elina om in Dordrecht iets op te gaan bouwen. “Dat eerste jaar woonden we bij een gastgezin, maar daarna konden we een eigen huis krijgen", legt ze uit. Elina greep de Nederlandse lessen die haar werden aangeboden met twee handen aan, en kwam in tweeënhalf jaar verbazingwekkend ver. “Misschien ook omdat ik al taalles gaf, dat ik het daarom sneller oppik”, aldus Elina.
Doorzettingsvermogen
Maar directeur De Bruin denkt dat het vooral ligt aan Elina’s doorzettingsvermogen. “Wij praatten al snel Engels tegen haar, maar ze zei altijd: ‘begin maar in het Nederlands, ik zie wel hoe ver ik kom’. Zo ging ze ook helemaal op in de groep. Wij praten nu altijd Nederlands samen.”
Volgens Elina helpt het dat de kinderen haar met open armen ontvingen. “Zij houden van hun juffen en het zijn lieve kinderen. Ik doe het graag.” Voor nu werkt Elina als onderwijsassistent, maar ze hoopt uiteindelijk zelf aan oudere kinderen les te kunnen geven. “In de toekomst wil ik graag weer Engels les geven, misschien wel op de middelbare school, maar dan moet ik een opleiding volgen. Dus eerst nog beter mijn Nederlands oefenen”, vertelt ze.
Inzet voor de toekomst
Ondanks haar inzet blijft de toekomst voor Elina onzeker. “Het blijft een moeilijke vraag, hoe dat eruit ziet. We weten niet wanneer de oorlog stopt en in welke conditie mijn huis en stad dan zijn”, vertelt ze.
Het zoontje van Elina woont inmiddels langer in Nederland dan in Oekraïne. “Hij wil ook graag terug, hij leest veel over Oekraïne en ik zorg dat hij ook Oekraïens leert. Hij heeft het altijd over traditionele kleding of hoe het huis eruit zag.”
Bekijk ook deze reportage via ons YouTube-kanaal.
