"Dat mag je wel zeggen, maar zelf ben ik nog niet zover. Ik heb altijd geloofd dat je het onmogelijke mogelijk kunt maken", zegt de in Dordrecht geboren shorttrackster in de ijshal van de Sportboulevard, waar ze vele jaren trainde.
Realistisch is ze wel: "De kans dat ik mijn doel haal is erg klein. Binnenkort vertrek ik naar Canada, daar vind ik hopelijk de rust die ik nodig heb om dit een plek te geven. En ik ga er een coach-opleiding volgen."
Avalon Aardoom werd geboren met een hartafwijking, maar na een operatie op haar 16e jaar leek een mooie topsportcarrière in het verschiet te liggen. In 2018 werd ze tweede op het Nederlands kampioenschap en lid van de nationale kernploeg.
Vorig jaar zat ze tijdens het EK shorttrack in Dordrecht balend op de tribune met de nasleep van een hersenschudding. Ze zag hoe haar teamgenoten in de relay (ploegenwedstrijd) een medaille haalden. Maar zonder haar dus: "daar ben ik nu nog gefrustreerd over."
Na het herstel volgde afgelopen zomer een nieuwe tegenslag. Ze lag op een trainingskamp pardoes in de berm: "flauwgevallen, ik dacht eerst nog dat ik te weinig gegeten had." Drie maanden en diverse artsen verder was de oorzaak nog niet gevonden.
Uiteindelijk bleek het probleem toch in het hart te zitten en volgde het onvermijdelijke advies; stoppen met topsport. "Peking is altijd mijn doel geweest. Nu ga ik naar Canada, even los komen van shorttrack en werken aan die opleiding en mijn gezondheid."
