Buurtbewoonster Annelies met haar zoon in de speeltuin
StreekomroepTwaalf speelplekken verdwijnen in Alblasserdam, omdat deze niet voldoen aan de veiligheidseisen. Het leidt tot onbegrip in het dorp, want waarom is er niet overlegd? En wat gaat er nu gebeuren? "Ze hadden het al jaren geleden moeten opknappen."
"Ik snap de gemeente gewoon niet. Aan de ene kant stimuleren ze kinderen om buiten te spelen, aan de andere kant gaan ze de speeltoestellen weghalen. Ik denk dat het ook veel onbegrip bij andere ouders brengt”, zegt buurtbewoner Annelies Weerheim.
Annelies woont direct naast het speeltuintje aan de Parallelweg en gaat met haar peuter regelmatig naar de speeltoestellen. Maar juist die verdwijnen en dat betekent dat haar zoon een drukke weg over moet steken om bij andere speeltoestellen te komen. “Kleintjes stuur je daar niet heen.”
De betreffende twaalf speelplekken worden, na het verwijderen van de toestellen, zo groen mogelijk ingericht. Waar niet gemaaid kan worden, komen tegels in plaats van gras.
Financieel zwaar weer
De speeltoestellen vervangen was voor de gemeente Alblasserdam geen optie. “We zitten in financieel zwaar weer. Er is geen geld beschikbaar voor het vervangen van speeltuinen”, zegt de verantwoordelijk wethouder Arjan Kosten.
Jaarlijks kost het zo’n honderdduizend euro om speelplaatsen en speeltoestellen te onderhouden. “Maar natuurlijk is het vervelend om dit daadwerkelijk in gang te moeten zetten”, vervolgt de wethouder.
Dat de speeltoestellen moeten verdwijnen, valt bij inwoners van het Damdorp niet lekker. “Ik heb zelf vijf kleinkinderen en ik vind het asociaal dat dat gebeurt hier in Alblasserdam”, zegt een inwoonster van het dorp. “Ze hadden het jaren geleden al moeten opknappen. Het is allemaal zo verpauperd, daarom gaat alles weg: omdat ze er helemaal niets aan doen.”
Een andere inwoonster, van wie haar kleinkinderen inmiddels al wat ouder zijn, vindt het vooral ‘niet te bevatten’.
Communicatie
Ook heerst er frustratie dat er vanuit de gemeente niets is overlegd met buurtbewoners. Maar, zo zegt wethouder Kosten: “Op het moment dat er geen geld is, is er ook geen mogelijkheid om het anders te doen. Dan heeft het ook geen zin om te participeren.”
Het besluit staat dus al vast, maar buurtbewoonster Annelies laat het er niet bij zitten. Ze zal opnieuw een brief sturen naar de gemeente om de situatie om te draaien. En dat juichen dorpsgenoten toe, want er is veel onbegrip over deze besluiten. “Het is een heel slecht signaal. Op deze manier stimuleer je de jeugd niet om buiten te spelen”, zegt een vader van twee zoons. “Ik houd een beetje mijn hart vast wat de toekomst gaat brengen”, sluit een opa af.
