Ontevreden bewoners asielboot Bellriva starten handtekeningenactie

De handtekeningenactie van de asielzoekers op de boot is ondertekend door 120 mensen en leest als volgt: “Wij willen Hakima terug op onze AZC-locatie in Hendrik-Ido-Ambacht. Zij heeft zich een jaar lang vol voor ons en de mensen hier ingezet. Ons was beloofd dat zij op het schip kon blijven werken, nu is ze onverwachts ontslagen en wij eisen openheid en een eerlijk onderzoek.”

“Wij hebben meermaals gevraagd aan de locatiemanager en enkele andere werknemers wat er met Hakima gebeurd is. Daarop krijgen we te horen dat we daar niet meer over moeten beginnen en onze mond moeten houden. Soms volgt daarop nog het verkapte dreigement dat wij anders zelf ook niet meer op de boot welkom zullen zijn.” aldus Ahmad Altalha, de woordvoerder van de 120 ondertekenaars. “Dat geeft ons als bewoners een onveilig gevoel, terwijl we juist hier zijn gekomen om angst achter ons te laten.”

Hakima was als locatiemanager onder de veiligheidsregio Zuid-Holland Zuid nauw betrokken bij de groep bewoners toen zij nog in de vluchtelingenopvang aan de Marconiweg in Dordrecht woonden. Daar heeft ze zich ingezet om het verblijf zo aangenaam mogelijk te maken voor de bewoners en in een jaar een vertrouwensband met hen opgebouwd, die nog altijd gekoesterd wordt.

Hakima is bij de verhuizing naar de boot in Hendrik-Ido-Ambacht vanwege haar inzet gevraagd om mee verhuizen en samen met nog een aantal andere begeleiders voor in ieder geval drie maanden mee te werken op de boot. Met de verhuizing van Dordt naar Hendrik-Ido-Ambacht kwamen de asielzoekers en begeleiders terecht in een nieuwe organisatiestructuur, die van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA). De werkwijze van het COA is anders dan die van de veiligheidsregio, wat voor de bewoners veel onduidelijkheid oplevert.

De werkwijze is ook anders dan degene die Hakima hanteerde op de Marconiweg in Dordrecht, zelf geeft zij aan zich aangepast te hebben. Dit ging drie weken goed, maar na een incident op 7 augustus ging het snel. Het COA gaf, volgens Hakima, aan signalen te hebben gehad van onveiligheid op de werkvloer. Ze werd bij een leidinggevende geroepen en kreeg te horen dat ze kon vertrekken en niet meer langs mocht komen op de boot.

Een woordvoerder van het COA wil niet inhoudelijk op het ontslag reageren maar zegt het volgende over de situatie: “Na drie weken is besloten dat dat niet goed werkte met Hakima. Beide partijen waren niet tevreden, dus is er vroegtijdig een eind aan de periode van drie maanden gemaakt. Er zijn nog andere werknemers van de periode dat de boot onder de veiligheidsregio viel die nu nog wel werkzaam zijn op de boot. We erkennen dat Hakima absoluut veel voor de bewoners heeft betekend, en begrijpen dus zeker dat bewoners het vervelend vinden dat ze er niet meer is.”

De handtekeningenactie is, hoe goed bedoeld ook, gedoemd te falen. De gemeente Hendrik-Ido-Ambacht heeft geen invloed op interne aangelegenheden van het COA en Hakima is niet van plan nog aan het werk te gaan op de boot na haar ontslag: “Ik wil niet meer werken, maar dat mijn naam in ere wordt hersteld. Ik ben geen monster, maar heb een sterke band opgebouwd met de bewoners en het doet mij pijn als ik hoor hoe ze nu worden behandeld en dat ik ze niet mag bezoeken, spreken of zien.“

De zaak rondom Hakima wordt door de bewoners van de boot als belangrijke reden aangevoerd voor de gespannen sfeer op de boot. Verder zijn er klachten over het gebrek aan wifi in de eigen kamers en vertelt woordvoerder Ahmad van de bewoners over problemen met het aanwezige drinkwater. Voor zowel Ahmad als Meta is één ding duidelijk: in de opvang was het, toen deze nog in Dordt was, een stuk aangenamer.