Volgens Romy komt dit door de gevaarlijke stof DMAc, waar geen bescherming tegen was. “Je liep gewoon in je eigen kleren je werk te doen, ik stond daar op mijn naaldhakken.” Romy werkte sinds haar zeventiende bij Dupont, en beviel uiteindelijk van een doodgeboren zoon. Ze was niet de enige met gezondheidsproblemen.
Of die problemen door giftige stoffen uit het bedrijf zijn veroorzaakt, is nooit bewezen, en Dupont zelf wil dit ook niet bevestigen. En dat doet pijn, zegt Romy: "Dit wens je niemand toe. Het verdriet gaat niet weg. Maar als Dupont ooit een keer zegt: jongens, we weten dat we fout zaten, dan heb je eindelijk een stukje erkenning."
Die erkenning lijkt nu een stapje dichterbij. Komende maandag komt de zaak van Romy en haar oud-collega's voor de kantonrechter. Daarin wordt bekeken of het bedrijf zich aan de toen geldende regels heeft gehouden, en waar de schuldvraag ligt. Wordt vervolgd dus.
