Een kind opvoeden: voor sommige ouders kan het een worsteling zijn. Het landelijk initiatief Buurtgezinnen is er om dit soort gezinnen te helpen met hun opvoedvraag. Inmiddels kennen verschillende gemeenten in onze streek ook een lokale afdeling, zoals die van Linda van der Burgh (46) uit Papendrecht.
"Als er in iets in een gezin speelt, zijn wij er om ervoor om te zorgen dat ouders op adem kunnen komen", legt Linda uit. Als coördinator van buurtgezinnen in de gemeente Molenlanden en Papendrecht ziet zij hoe een vraaggezin (een gezin dat hulp nodig heeft) wordt gekoppeld aan een steungezin (een gezin dat hulp aanbiedt). "Om duidelijkheid te krijgen over wat een vraaggezin precies nodig heeft, plan ik een gesprek in met de ouders en het kind", vertelt ze.
Om ervoor te zorgen dat een kind en een steungezin bij elkaar passen, wordt gezocht naar gemeenschappelijke interesses. Zo wordt een jongetje die van voetbal houdt, gekoppeld aan een sportief gezin. Ook wordt uitvoerig onderzoek gedaan naar het gezin. Daarbij worden social media, sport- en spelverenigingen of kerken en andere activiteiten bekeken. "Als er een perfecte match is, zie je dat gezinnen hier langer baat bij hebben. Hoe meer een klik is tussen ouder en kind, hoe beter het kind zich bij een steungezin thuis voelt."
Koppelen van gezinnen
Steungezinnen bestaan uit vrijwilligers en worden aan de hand van twee screeningsgesprekken beoordeeld of ze een kind de juiste hulp kunnen bieden. Ook moeten gezinnen die geïnteresseerd zijn een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG) aanleveren. "De organisatie kijkt daarnaast naar de motivatie van de gezinnen." Linda doelt hiermee op de vraag waarom ze steungezin willen worden en of zij stabiliteit, warmte, gezelligheid en liefde aan een kind kunnen geven.
‘Je moet er voor elkaar zijn’
Het feit dat de organisatie dit al tien jaar doet, vindt Linda een bijzondere presentatie. "Het is mooi dat Buurtgezinnen al zo lang bestaat en dat we op deze manier gezinnen en kinderen kunnen helpen", vertelt de coördinator. "Zij vinden het vaak lastig om hulp te vragen. Ze hebben vaak weinig mensen in hun omgeving die hen hulp kunnen bieden. Vroeger was er een buurvrouw die je hielp als je wat nodig had. Dat is nu niet meer vanzelfsprekend. Iemand op deze manier helpen is dus bijzonder, maar echt niet zo ingewikkeld: je moet er gewoon voor elkaar zijn."
De werkwijze van Buurtgezinnen is hetzelfde gebleven als tien jaar geleden, maar doordat gemeenten zich hebben aangesloten bij de organisatie zijn er door de jaren heen steeds meer gezinnen geholpen. "Ik hoop dat we in de toekomst nog veel meer gezinnen aan elkaar kunnen koppelen, en dat ouders vaker om hulp durven te vragen", besluit Linda.
