Dordtse Evy (20) naar Amerika: 'Trainen in veertig graden en de gehele dag doorgaan'

De jonge mellophone-speler zit al sinds 2009 bij Jubal. Een plek waar ze het naar haar zin heeft, maar ze wil de grote uitdaging aangaan. "Je traint in Amerika drie maanden lang. Tijdens de eerste maand is dat elke dag van negen uur 's ochtends tot elf uur 's avonds." Ze vertelt dat ze tussendoor alleen wat pauze voor eten krijgt. Na die maand gaat ze met de groep van ruim 130 spelers en nog een hele lading aan vrijwilligers en trainers touren door het land.

"Tijdens die tour slaap je voornamelijk in de bus", zegt Evy. "'s Nachts kom je aan op je slaaplocatie en mag je nog drie uur slapen op een matje in een gymzaal. Vervolgens moet je klaar staan om weer te trainen of ga je door naar een optreden." Daarnaast zal ze soms in veertig graden moeten repeteren. Het vraagt een hoop van iemand, daarom mogen jongeren maar tot hun 21e levensjaar meedoen aan deze competitie.

Tijdens die drie maanden zal ze ook nauwelijks vrije tijd hebben, of zoals Evy zegt: "Geen vrije tijd." In de eerste maand moet je dus echt heel de dag trainen. "Misschien heb je één keer in de twee weken een blok vrij. Dat betekent in praktijk een rust van zeven uur tot elf uur 's avonds." Tijdens het touren heeft de groep soms wel even vrij. "In totaal zal ik ongeveer vier vrije dagen hebben in drie maanden tijd", lacht ze.

Dat is ook tegelijkertijd hetgeen waar ze stiekem het meest tegenop kijkt. "Fysiek ben ik goed voorbereid. Maar ik denk dat de eerste maand, waarbij je elke dag traint, voor eeuwig gaat duren." Ze gokt dat ze het halverwege die periode lastig gaat krijgen. Maar Evy blijft er ook positief onder. "Je bent met zoveel mensen en zoveel mensen gaan het zwaar hebben." Zo hebben ze met de mellophone-sectie elke maandag een praat-uurtje na de repetitie. "Met elkaar hebben we het erover of het bevalt en of iemand het ergens moeilijk mee heeft."

Al dat trainen is goed om mee te kunnen doen aan de grote finale in het Lucas Oil stadium in Indianapolis. "Het is een enorm football stadium", vertelt ze. "Er wordt drie dagen gedaan over de finale en op de laatste dag staan de twaalf beste corpsen op het programma. We worden dan bejureerd op de loopstijl, de muziek en de uitvoering. Doet écht iedereen hetzelfde of doet iemand toch net even wat anders?" De groep waar Evy bij zit zal hoogstwaarschijnlijk in die top twaalf belanden.

Doordat zo'n club drie maanden op elkaars lip zit, ontstaat er volgens Evy aan het einde van de rit een echte familieband. "Aan het einde wil niemand meer weg. Dan sta je daar huilend met elkaar", vertelt ze met een dikke glimlach op haar gezicht en sprankelende ogen.

Naast Evy Metsemakers maken ook twee andere leden zich klaar voor het avontuur. Jeffrey Doornbos is deze zomer net als Evy bij Carolina Crown te vinden en speelt daar lead-trompet. Wouter van Es speelt ook trompet en loopt deze zomer bij Bluecoats. Bijna jaarlijks zijn er Juballers die auditie doen bij een DCI corps in Amerika. De kennis die zij mee terug naar Dordrecht nemen, is volgens hun thuisclub Jubal goud waard. "Niet alleen voor de vereniging, maar ook voor het behoud en ontwikkeling van deze hobby, of eigenlijk topsport, in heel Europa."