. Een jaar lang houdt steeds weer een nieuwe Waarnemer bij iedere zonsopgang en zonsondergang één uur de wacht over de stad. Iedereen kan zich aanmelden om eens Waarnemer van Dordrecht te zijn. Jouw rol? Een uur lang de stad waarnemen, zonder telefoon, zonder te praten en zonder foto's te maken. "Het gaat vooral om het waarnemen en waargenomen worden", zegt David Timmer van de organisatie.
Het project is op 1 mei begonnen, als onderdeel van de Ode aan de Synode in Dordrecht. Dat was in 2018 exact vierhonderd jaar geleden. Als speciale attractie was destijds boven de vergaderzaal van de Synode een uitkijktoren ingericht. De Waarnemer van Dordrecht is daarop geïnspireerd.
Het project heeft zich inmiddels verspreid als een soort olievlek, zegt David. "Mond-tot-mondreclame doet het erg goed; de aanmeldingen stromen binnen." In totaal zijn meer dan zevenhonderd waarnemers nodig. "Tot en met eind oktober zitten we sowieso vol. Ook de speciale dagen, zoals 31 december en 1 januari, gingen hard."
Mooie en lelijke dingen
Barbera van Schaik is maandagochtend de gelukkige die een uur lang plaatsneemt in het zogeheten venster bovenop het Energiehuis. Begeleider Peggy Merison helpt haar in haar tijdelijke rol. "Ik open de deur, begeleid haar naar boven, geef wat te drinken en leg uit wat we gaan doen", vertelt Peggy. Zij moet nog even geduld hebben voor haar eigen waarneming: die staat gepland voor 13 maart.
Voor Barbera was het waarnemen ieder geval een onvergetelijke ervaring. "Ik heb gezien dat er mooie en lelijke dingen zijn in de stad. Ik vind het een leuk initiatief en een mooi kunstwerk."
Nóg een keer
Het liefst zou Barbera nóg een keer willen waarnemen, maar dat is volgens David niet mogelijk. "Waarnemen mag maar één keer, maar begeleiden mag je vaker doen. Het voordeel is dat we nog begeleiders zoeken. Dan kan je ook de keuze maken om 's avonds nog een keer te begeleiden, of in een ander seizoen. Elke dag zijn de luchten weer anders."
De Waarnemers schrijven na afloop allemaal een stuk tekst in een groot boek. "Ik heb geschreven dat ik het heerlijk vond dat ik een uur lang niets mocht doen, dat ik alleen maar kon zíjn en kon kijken", zegt Barbera. "Hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet. Ik was er heel blij mee." De verslagen van de waarnemers zijn te lezen op de website van de
