Toen Reynders donderdagavond het nieuws voorbij zag komen, zorgde dat voor onrust bij de familie uit Arkel. "Het begon de laatste tijd juist stiller te worden rond dit soort gebeurtenissen", vertelt hij. "Zouden die challenges nu eindelijk weg zijn, dacht ik hoopvol. Helaas word je dan nu weer met je neus op de feiten gedrukt en zie je dat dit soort gevaarlijke internet challenges nog steeds tot dodelijke slachtoffers leidt."
In 2017 vond het tragische ongeluk plaats dat het leven van de familie Reynders voorgoed veranderde. Als vader en moeder thuiskomen, treffen ze hun zoon aan onderaan de trap. Eén ding is gelijk duidelijk: Tim leeft niet meer.
De choking challenge. Zo heet dat 'spelletje' waarbij jongeren elkaar of zichzelf wurgen. Ze filmen het tafereel en plaatsen het op internet. Het gebrek aan zuurstof in de hersenen zorgt ervoor dat je in een roes raakt. Onderzoeken wijzen uit dat meer dan 50 procent van de jongeren de choking challenge kent en ongeveer 10 procent er ook eens mee heeft geëxperimenteerd.
Tim zou hebben geprobeerd zichzelf te wurgen met de ceintuur van zijn badjas. Hij maakte daarvan een filmpje. Tijdens de poging verstapte Tim zich. Daardoor ging hij onderuit en raakte hij buiten bewustzijn. Omdat hij de ceintuur niet meer kon weghalen, werd dit hem fataal.
Gevaarlijke challenges
Ook een middelbare scholier van het Anna van Rijn College in Nieuwegein is onlangs omgekomen door het spelen van zo'n wurgspel, stellen zijn ouders. Het gaat om een jongen uit 3 vwo. Volgens de politie was er niemand anders betrokken bij het incident. Omdat er geen sprake is van een misdrijf, doet de politie verder geen onderzoek.
"Tim zat destijds ook op het vwo, in Gorinchem. Dat maakt het voor ons heel herkenbaar", zegt Reynders. "Ik kreeg er letterlijk kippenvel van toen ik het las, het gebeurt gewoon nog steeds."
Na Tims overlijden weten Geert en Anita Reynders meteen dat ze willen voorkomen dat het vaker fout gaat en besluiten voorlichting te geven. Ze zijn ook de stichting T.I.M. gestart: Tegen Internet Misstanden. "Wij misten destijds goede informatie, want wij wisten toen niet eens van het bestaan van die spelletjes af. Dit soort online challenges lijkt allemaal heel onschuldig, maar kan soms heel gevaarlijk zijn."
Voorlichting
Vijf tot zes keer per jaar gaan vader en moeder Reynders sindsdien bij scholen langs om voorlichting te geven. "Dan zien we soms kinderen met tranen in hun ogen in de klas zitten." Geert zegt blij te zijn wanneer hij ziet dat hij de jongeren kan bereiken, maar aan het eind van de dag is hij gesloopt. "Wij zijn natuurlijk sowieso veel met het onderwerp bezig, maar om elke keer weer het verhaal over die avond te vertellen is soms wel even slikken."
Daarom richten Tims ouders zich met name op het ontwikkelen van voorlichtingsmiddelen voor in de klas. Zo heeft de familie zelf ook een jongerenfilm gemaakt en meegewerkt aan een documentaire. "De boodschap van de documentaire is met name aan de ouders: denk niet te snel dat het jou niet kan overkomen. De jongerenfilm duurt tussen de drie en vier minuten en gaat over groepsdruk. Het is een getuigenis van jongeren die zelf deel hebben genomen aan zo'n challenge. We willen vooral goede informatie geven en het bespreekbaar maken."
Positief
Dat laatste schijnt nogal een probleem te zijn op scholen. "We merkten het afgelopen jaar dat we scholen niet goed bereiken en zijn daardoor ook aan de slag gegaan met een communicatieplan met experts. Er is nog steeds een drempel om erover te praten: scholen besteden er geen structurele aandacht aan, voor leerkrachten en ouders is het een onbekend onderwerp en jongeren praten er moeilijk over. Dat is erg jammer, want de telefoon is zo'n belangrijk onderdeel van het leven van kinderen geworden, ze zitten soms urenlang op sociale media. Er is veel te weinig aandacht voor."
Maak het thuis ook bespreekbaar, wil vader Reynders graag aan ouders meegeven. "Het helpt niet om kinderen te waarschuwen, want daar willen ze vaak niets van weten. Mijn vrouw zegt altijd: "Aan kinderen wordt altijd gevraagd hoe het gaat op school, maar nooit wat ze op het internet hebben gezien."
Heb het er thuis over en vraag of ze nog gekke dingen voorbij hebben zien komen op sociale media, stelt hij voor. "Er zijn apps waarbij ouders kunnen meekijken bij hun kinderen op de telefoon, maar vanaf 13 jaar accepteren ze dat niet meer. Houd het in de gaten, want er zijn gevallen van kinderen van 9 jaar die zijn overleden door de wurg-challenge."
Het gezin heeft al veel reacties van ouders ontvangen na het zien van de documentaire. "We horen dat ze het samen met hun kinderen gekeken hebben, waardoor ze minder op de telefoon zitten en het melden als ze online rare dingen zien. Het voelt goed om er toch iets positiefs mee te doen, maar het is ook heel zwaar om er toch zo actief mee bezig te zijn. Mijn vrouw, dochter en ik hebben gelukkig veel steun aan elkaar."
Dit artikel verscheen ook al bij mediapartner Rijnmond.
