“Ik ben altijd op zoek naar symboliek in hedendaagse voorwerpen om me heen”, vertelt Jongmans. Ze baseert haar werk op de schilderkunst van de oude meesters, maar wel met modern materiaal: "Foto’s zijn de verf die ik gebruik.”
Jongmans maakt alle materialen, kleding en voorwerpen die haar modellen dragen zelf. Ze maakt meerdere foto’s die ze daarna samen verwerkt. “Ik gebruik hetzelfde licht dat de oude meesters gebruikten. Daardoor is het eindresultaat van de foto’s erg schilderachtig."
‘Dicht bij mezelf’
Het engelenportret is niet de enige keer dat het vijfjarige zoontje van Jongmans in de collectie te zien is. “Ik word geïnspireerd door de dingen om me heen. Niet alleen materialen, maar ook de mensen.” De modellen die de fotografe gebruikt zijn vaak vrienden of familie. “Soms is het iemand op straat met een bepaalde uitstraling, en dan móet ik het vragen.”
Jongmans vertelt dat zij vooraf nooit weet waar haar inspiratie vandaan komt die dag. “Tijdens corona zag ik op de fiets naar mijn atelier bijvoorbeeld wilgenkatjes (gele bloemetjes) in de sloot liggen. Die heb ik toen meegenomen."
Die inspiratie leidde tot een zeldzaam kunstwerk voor Jongmans: een zelfportret. "Dat doe ik eigenlijk nooit, maar in die tijd was iedereen toch teruggeworpen op zichzelf, het pastte.” De gele bloemen plaatste zij als een krans op haar hoofd: de enige glimp van kleur in een verder donker portret. “Als een stukje levendigheid en hoop in een donkere tijd. In mijn werk krijgt afval vaak een diepere betekenis.”
