Slechte hygiëne en nare infectieziektes waren honderd jaar geleden de aanleiding voor de gemeente Dordrecht om een gezondheidsdienst in het leven te roepen. Daarvoor werd 14 duizend gulden per jaar uitgetrokken.
Archief
Een opmerkelijke advertentie uit 1925, voor de werving van een nieuwe rijwielzuster, is nog in het archief bewaard gebleven. Deze wijkverpleegster moest een stevige tante zijn, want ze moest ook zieken kunnen dragen en hen per bakfiets kunnen vervoeren.
Al snel ontwikkelde de dienst zich tot méér dan alleen bestrijder van ziektes. "Beschermen, bewaken en bevorderen" luidt nu de missie van wat tegenwoordig de GGD Zuid-Holland Zuid heet.
In de Tweede Wereldoorlog zorgde de GGD in Dordrecht voor voedsel voor zieken en werden ondervoede ambtenaren in de hongerwinter geadviseerd korter te werken.
Vaccinatie
Ondanks immer herhaalde vaccinatiecampagnes staken met regelmaat epidemieën de kop op. Een beruchte was de polio-uitbraak in 1992, die vooral toesloeg in de Alblasserwaard.
Het weigeren van niet-ingeënte kinderen door kinderdagverblijven blijkt niet nieuw. In 1938 moesten ouders een pokkenbriefje overleggen om hun kind op school te kunnen krijgen.
Jeugdgezondheidszorg was altijd een prioriteit van de GGD. Voor de uitvoering zorgden onder meer een schoolarts en een schooltandarts. Die laatste werkte zonder verdoving en werd 'bekkenbeul' genoemd.
Blauwe Zone
In de komende honderd jaar hoopt de Dordtse GGD dat haar werkgebied een 'Blauwe Zone' wordt. Dat zijn afgebakende gebieden waarvan de bevolking een specifieke levensstijl en leefomgeving deelt en waar de mensen meetbaar langer leven. De wereld telt er nu maar een handjevol.
&list=PLCFoGwn7ZqEBaJ_9MDJLCSsMYRPLml24I
Foto: Archief GGD ZHZ
