Salina, de dochter van Karin, keek erg uit naar de komst van Iryna en haar dochter Alisa. De twee meiden zijn ondertussen dan ook beste vriendinnen geworden. Toch is het verblijf van haar uit Oekraïne gevluchtte huisgenoten iets minder rooskleurig dan Salina van tevoren dacht: "Ik dacht eerst dat het een logeerpartijtje was, maar nu besef ik me wat ze allemaal heeft mee gemaakt en dat het voor haar nu lastig is."
Alisa is blij met het gezelschap van Salina. "Als ik bij haar ben, voel ik me beter. Ze weet me altijd op te vrolijken", vertelt Alisa. Volgens Salina is dit gevoel geheel wederzijds. Alisa is namelijk, net als Salina, een echt buitenmens. Dit betekent dat ze samen lekker kunnen fietsen en een spelletje kunnen spelen. "Ze is lekker druk en grappig, net als ik. Ze lijkt mijn kloon wel", lacht Salina.
Connectie ondanks taalbarrière
Ook de Dordtse Karin ziet dat er, ondanks de de meiden niet dezelfde taal spreken, een connectie tussen de twee is ontstaan. "Je merkt dat ze klikken. De taal is niet zo belangrijk, het meeste gebeurt non-verbaal, dat zie je ook met spelen", vertelt ze. "Ik vind het echt mooi", knikt ze terwijl ze door het raam naar de twee spelende meiden kijkt.
