Eerste levende ringslang ooit in de Biesbosch: ‘Hij stond bovenaan ons lijstje’

In een jachthaven werd het dier opgemerkt door enkele booteigenaren en die konden tot hun schrik genieten van deze zwemmende ringslang. “Het dier verdween uiteindelijk onder een boot en is daarna niet meer gezien.” Lang geleden werd er wel een keer een dode ringslang aangetroffen bij een spaarbekken, maar dus nooit een levende. Ondanks dat het gebied er uitstekend geschikt voor is. “Het is een zoetwater getijdengebied,” vertelt Blom. “In het buitenland zie je dat ze daar ook graag vertoeven. Er is voldoende eten (visjes, salamanders, kikkertjes) en ook schuilgelegenheid.”

Waarom het dier dan niet eerder naar de Biesbosch is gekomen? “Deze populatie legt niet 100 kilometer per dag af. De ringslang verplaatst zich slechts enkele kilometers per jaar”, legt Blom uit. “En ze zitten wel in de Krimpenerwaard, bij Gouda. Dat is natuurlijk hemelsbreed helemaal niet zo ver weg, maar ze moeten wel twee grote rivieren oversteken.” En daar loert het gevaar. “Ze zijn heel gevoelig voor verkeer. Vaak blijven ze liggen op een fietspad en worden ze doodgereden.”

Of dit dier ook echt zelfstandig de weg naar ons gebied heeft gevonden, is niet helemaal zeker. “We moeten een slag om de arm houden. Het kan ook zijn dat de ringslang in een boot is gaan liggen om te zonnen en zo mee naar de Biesbosch is gekomen. Maar hoe dan ook, hij is meer dan welkom. En laten we hopen op meer exemplaren!”, voegt een trotse boswachter eraan toe.