Tot nu toe was er in Dordt geen plek waar mensen heen konden voor deze brieven. Goossensen: "Juist daar willen we verandering in brengen. Als je schrijft heb je toch nog het gevoel dat je die liefdevolle band kan ervaren. Daarom is dit initiatief zo van grote waarde. Op een bijzondere plek aan het water kunnen rouwenden nu bij de Hemelbrievenbus een bericht achterlaten voor een dierbare die wordt gemist."
'Nooit lezen'
Villa TrösT is een burgerinitiatief om er voor rouwende mensen te zijn. In het gebouw aan de Dubbeldamseweg-Zuid kun je bij elkaar komen, met lotgenoten spreken en er worden workshops gehouden. Hun nieuwste initiatief is nu dus de Hemelbrievenbus. "We gaan deze brieven echt nooit lezen." Eens per jaar legen ze de brievenbus en verbranden ze de brieven ritueel. "Op deze manier zullen ze alsnog -letterlijk- opstijgen."
Eigenlijk willen ze met de brievenbus aandacht vragen voor het bespreekbaar maken van rouw. "Als maatschappij kunnen we daar nog inclusiever en helender mee omgaan." We stoppen het volgens Goossensen juist te veel weg en voelen ons er ongemakkelijk over.
Klachten door rouw
"Wanneer je niks met rouw doet, lijdt dat bij veel mensen tot burn-out en lichamelijke klachten", vertelt Goossensen. "Het feit dat we wat verlegen zijn in de gewone maatschappij maakt dan dat we denken dat we medische hulp nodig hebben. Maar onze stelling is: we kunnen als burgers al veel voor elkaar kunnen betekenen." Volgens haar moeten we anderen niet vergeten en door het schrijven van brieven een symbolische relatie met een overledenen krijgen. "Om zo hopelijk beter de pijn te kunnen hanteren."
"Je leert met het verlies om te gaan, maar er blijft altijd een litteken." Eén van de personen die een van de eerste brieven in de Hemelbrievenbus gooide, was een van de eerste twee vrouwen die samen mochten trouwen in Dordrecht. Ondertussen is haar vrouw al vijf jaar geleden overleden. Dat maakte een grote impact op haar leven. "Ik zorgde vierentwintig uur per dag voor haar, maar ineens viel dat weg. Samen met een rouwtherapeute heb ik dat kunnen verwerken." Nu gaat het goed met haar en schrijft ze een brief aan haar dierbare. "Ik denk dat ze hem aanpakt."
