Als Floris van der Vugt (24) uit Dordrecht thuis komt te zitten met de ziekte van Lyme, begint hij met het maken van sprookjesfiguren. Met een 3D-printer brengt hij bekende Efteling-personages, zoals Langnek en Holle Bolle Gijs, tot leven. “De Efteling heeft me een brief gestuurd.”
In de woonkamer van het ouderlijk huis van Floris in het centrum van Dordrecht valt meteen een grote heks op in het midden van de kamer. Ervoor staan een kikker en drie elfjes. Het zijn sprookjesfiguren van de Indische Waterlelies die hij heeft nagemaakt.
Trots steekt Floris verschillende stekkers in het stopcontact, waarna het gezicht van de kikker van links naar rechts schudt, de heks van boven naar beneden beweegt en de vleugels van één elf licht beginnen te geven. “Die andere twee elfen moet ik nog afmaken”, zegt Floris tegen Rijnmond.
Het is niet zijn eerste project, benadrukt hij. Zes maanden geleden begon hij met het namaken van dit soort figuren met zijn 3D-printer. “Ik begon met Langnek. Als kind was ik daar al het meest door gefascineerd. Ik vroeg me altijd af hoe ze zo’n nek konden maken en verticaal konden laten bewegen. Dat hebben ze opgelost door hem op een berg te zetten, zodat er ruimte is voor de nek onder het figuur.”
Het maken van Langnek ging niet zonder slag of stoot, zegt Floris. “Ik had natuurlijk nog geen ervaring en daardoor ging er met de prints soms wat mis. Mijn tweede figuur was Holle Bolle Gijs en dat ging al een stuk voorspoediger.”
In de achtertuin
De twee figuren zette hij een half jaar geleden in zijn achtertuin. Vervolgens maakte hij er foto’s van voor zijn sociale media. “Ik kreeg veel reacties onder de foto’s, ook van de Efteling. Ze schreven me daarna nog een persoonlijke brief, waarin ze benoemden dat ze het leuk vinden dat ze jonge, creatieve mensen inspireren met hun Sprookjesbos. Dat vond ik echt heel leuk.”
Inmiddels heeft hij de figuren uit zijn tuin gehaald. “Het materiaal waarmee ik het nu heb gemaakt, is niet bestand tegen extreme hitte of regen. Daarvoor moet ik nog een kwaliteitsslag maken. Voor nu heb ik ze uitgeleend en staan ze binnen.”
De liefde voor de Efteling gaat terug naar zijn kindertijd, zegt Floris. “In mijn jeugd ging ik drie tot vier keer per jaar naar het pretpark. Mijn ouders namen me dan vooral mee naar het Sprookjesbos.”
Thuis vertelden zijn ouders de sprookjesverhalen van de ontwerper van de Efteling, Anton Pieck. “Mijn vader is kunstschilder, dus ik zag hem veel tekenen. Dat inspireerde mij om de verhalen van Pieck, zoals het Meisje met de Zwavelstokjes, na te tekenen.”
Ziekte van Lyme
Tegenwoordig gaat Floris niet meer zo vaak naar de Efteling. “Daarvoor is het te duur”, zegt hij. “Meestal ga ik niet vaker dan twee keer per jaar.”
De afgelopen jaren besteedde hij vooral veel van zijn tijd met een metaaldetector in zijn hand. Maar tijdens een dagje wandelen in een grasveld op zoek naar metaal werd hij gestoken door een teek. Hij kreeg de ziekte van Lyme en kwam ziek thuis te zitten.
Een slachtofferrol aannemen is niets voor hem, benadrukt hij. Daarom ging hij op zoek naar een activiteit die hij kon uitvoeren ondanks zijn gebrek aan energie. Zo kwam hij op het idee om met een 3D-printer Efteling-figuren na te maken.
Een verdienmodel ziet Floris er niet in, zegt hij. “Ik maak dingen na van de Efteling en kan dat niet zomaar verkopen. Daarnaast vind ik het fijn om gewoon een hobby te hebben zonder werkdruk te voelen.”
Naar Frankrijk
Als hij door het attractiepark wordt gevraagd om als ontwerper bij hen aan de slag te gaan, zou hij waarschijnlijk geen nee zeggen. “Alleen zal ik vast niet de enige zijn die dat wil.”
Daarom focust hij zich op een andere droom. “Ik wil een huis in Frankrijk met een grote tuin. De huizen daar zijn niet zo duur als hier en het lijkt me geweldig om een groot stuk grond te hebben waar ik allemaal Efteling-dingen kan bouwen. De rest van de tijd kan ik lekker de natuur in met mijn metaaldetector.”
Dit artikel verscheen eerder ook bij onze mediapartner Rijnmond
