Afgelopen voorjaar riep de gemeenteraad het college op om met een dergelijk plan te komen. Het moet een oplossing bieden voor een groeiende groep onzichtbare dak- en thuislozen die niet past binnen de maatschappelijk opvang van het Leger des Heils, waar doorgaans ook psychiatrische en verslavingsproblemen spelen.
De aanpak, met de naam Wonen Eerst, wijkt daarom ook af van de huidige werkwijze waarbij dak- of thuisloze mensen eerst in de maatschappelijke opvang terechtkomen. De proef duurt volgens de gemeente Dordrecht twee jaar en is onderdeel van een regionaal plan om mensen van de opvang naar een woning te helpen. Er worden maximaal vijftig sociale huurwoningen per jaar beschikbaar gesteld.
“Met Wonen Eerst krijgen dakloze mensen een stabiele, zelfstandige woonplek, zo nodig gecombineerd met lichte ondersteuning”, legt verantwoordelijk wethouder Wim van der Kruijff de proef uit. “Daarbij levert het een belangrijke bijdrage om de druk op de maatschappelijke opvang te verminderen, dat hele systeem zit verstopt."
Afgelopen voorjaar bleken ruim tweehonderd inwoners zonder vaste woon- of verblijfplaats geregistreerd te staan op gemeentelijke postadressen. Daarnaast melden op jaarbasis zo’n vijfhonderd personen zich bij de maatschappelijke opvang via het stadskantoor.
Wie er een plek krijgt in de beschikbaar gestelde woningbouw wordt bepaald door verschillende organisaties. Duidelijk is wel dat dat in principe niet de mensen zijn die zich op het stadskantoor melden. "De betrokken instanties en de gemeente hebben deze mensen in beeld via andere wegen, maar ook de maatschappelijke opvang. In goed overleg wordt dit met elkaar besloten", aldus een gemeentewoordvoerder.
Om van het experiment Wonen Eerst te kunnen leren, worden deelnemers en de voortgang volgens de gemeente nauwgezet gevolgd. De gemeenteraad krijgt twee keer per jaar een rapportage. De proef wordt betaald met geld van het Rijk. Jaarlijks krijgen alle centrumgemeenten in bepaalde regio's een deel van in totaal 55 miljoen euro die daarvoor is vrijgemaakt.
