Daar heeft het dier een stabilisatieperiode van 48 uur achter de rug. Nu is het onderzocht en zijn er bloedwaarden bepaald. Die dienen als nulmeting om het herstel te kunnen volgen.
Er is in ieder geval een zodanige verbetering te zien dat het slechtste scenario, nl. een spuitje, in ieder geval niet nodig is. Het beestje kan zichzelf gelukkig al op temperatuur houden en de warmtekooi is dus niet meer nodig. Maar er hangt veel van af of het weer zelf gaat eten. Dan kan het herstel soms weer snel gaan.
Er is wel een termijn waarbinnen de papegaaiduiker weer aangesterkt moet zijn, want meer dan twee weken kan een zeevogel niet binnen gehouden worden zonder secundaire problemen te krijgen. Dan moet hij op een geschikte plek op zee weer in vrijheid worden gesteld.