Lucky - zijn bijnaam omdat hij de politie vaak te snel af was - werd in 2024 veroordeeld tot 30 jaar cel. Anderhalf jaar eerder had hij zijn ex-schoonmoeder doodgeschoten. Minh V. kon het niet verkroppen dat de Dordtse Anneke na dertien jaar een punt had gezet achter hun relatie. Hij volgde die dag zijn ex en haar moeder in een gestolen auto naar Winkelcentrum Walburg in Zwijndrecht.
Beide vrouwen werden op de parkeerplaats van het winkelcentrum door Lucky neergeschoten. Moeder Michel overleed, Anneke raakte zwaargewond, maar overleefde. Lucky werd veroordeeld tot 30 jaar cel. Voor doodslag, niet voor moord. Tegen de uitspraak ging zowel het Openbaar Ministerie als Lucky zelf in beroep.
Een week in hongerstaking
Dat hoger beroep dient over een maand, maar het is op dit moment nog maar de vraag of Minh V. dat haalt. "Hij eet sinds afgelopen vrijdag niets en komt steeds zwakker over als ik hem spreek", zegt Errol Jobse, de advocaat van V. "Normaal praat hij volop aan de telefoon, nu heeft hij nauwelijks energie."
Onvoldoende zuurstof en douchen
Volgens Jobse zijn de problemen begonnen nadat Lucky werd overgeplaatst van de gevangenis in Alphen aan den Rijn naar die in Sittard. Daar zit hij op de Afdeling Intensief Toezicht. "Ik heb al tien klachten ingediend, hij krijgt daar een onmenselijke behandeling", zegt Jobse. "De cel is helemaal afgeplakt dus er is niet voldoende zuurstof. Verder kan hij niet naar buiten kijken, is zijn tondeuse afgepakt, heeft hij maar zeven minuten om zijn hele cel schoon te maken en mag hij maar 2-3 keer per week douchen."
"Hij werd er gek van, omdat hij eerder heeft gezien hoe het ook kan. Daarom is hij nu in hongerstaking gegaan."
Die hongerstaking heeft er inmiddels dus voor gezorgd dat Minh V. in het gevangenisziekenhuis in Scheveningen ligt. Een ernstige zaak, volgens Jobse. "Meneer is op leeftijd (ten tijde van zijn veroordeling was V. 51 jaar, red.). Hij volhardt erin, ik kan het niet uit zijn hoofd praten. Eerder piepte hij nooit, nu belt hij mij elke dag. Het feit dat hij dit zo van de daken schreeuwt, zegt wel dat er iets aan de hand is."
'Ze lappen de regels aan hun laars'
Jobse benadrukt dat zijn cliënt niet de enige is die zich onmenselijk behandeld voelt in de PI van Sittard. "Een andere gedetineerde is ook in hongerstaking gegaan. Het lijkt wel of ze alle regels op die afdeling aan hun laars lappen."
Volgens Jobse was een akkefietje met een bewaarder de reden voor de overplaatsing van Lucky naar Sittard. "Hij zou in Alphen aan den Rijn iets hebben gezegd dat in het verkeerde keelgat is geschoten. Wij vinden dat geen grond om iemand over te plaatsen. Het kwam onverwacht en druist in tegen het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Heel vervelend."
Dwangvoeding
Als het aan zijn advocaat ligt, gaat V. in ieder geval niet meer terug naar de gevangenis van Sittard. "Met het oog op andere gedetineerden willen we dat de afdeling daar onderzocht wordt, om te zien of daar mensenrechten worden geschonden. Het is heel belangrijk dat mijn cliënt niet teruggaat naar Sittard, ook vanwege de inhoudelijke behandeling van het hoger beroep op 9 maart. Daar zouden we nu eigenlijk mee bezig moeten zijn."
"Als dit zo doorgaat, haalt hij dat mogelijk niet.. Als er niets verandert aan zijn regime blijft hij in hongerstaking. Op het moment dat hij buiten bewustzijn raakt kan hem dwangvoeding worden toegediend, maar dan kan het al te laat zijn."
Dit is een artikel van onze mediapartner Rijnmond.
