Tranen omdat de zaag in 'de mooiste boom van Dordrecht' gaat

Zes jaar geleden kwam ze wonen aan de landelijke Rijksstraatweg in het buitengebied ten zuiden van Dordrecht. Naast de deur, stond een oude reus van boom.

De onvoorwaardelijke liefde was er nog niet direct, maar groeide wel gestaag. "We merkten pas hoeveel we van deze kanjer houden toen we twee jaar lang echt alles hebben geprobeerd om de zwam te bestrijden die hem langzaam opeet."

Bij de gedachte dat de 150-jaar oude beuk zijn laatste nacht ingaat, houdt Caroline het niet droog. "Het is zo'n krachtpatser. Zo doorleefd. Een boom die je al van ver ziet. Onze woning was lang geleden een school. Op klassenfoto's in zwart-wit zie je deze boom."

"Eigenlijk is het belachelijk dat ik hier emotioneel van word", zegt Caroline terwijl ze de tranen uit haar ogen veegt. "Er gebeuren momenteel veel erger dingen. Maar deze beuk is ook een houvast. Een houvast in onzekere dagen."

Ze voelt nog eens aan de schors van de reus die bijvoorbeeld nog meemaakte dat de Duitse bezetter in 1940 na de slag om de Moerdijkbruggen langs de Rijksstraatweg opstoomde naar Rotterdam en Den Haag. Nu kan het nog, voelen aan die stoere bast. Morgen niet meer.

"Zoals je kunt zien aan de wortels heeft hij gevochten voor zijn leven. Hij staat er. Magnifiek. Het is dé boom. Zoveel kracht, zoveel passie, zoveel levenslust."

Aan de onderkant van de stam knagen grote gele zwammen. "Het risico op vallen is te groot. De wortels zijn nog zo dun." Ze houdt twee vingers op een paar paar centimeter afstand van elkaar. "Vermoedelijk zijn er ooit wortels beschadigd bij het aanleggen van leidingen onder de grond. We hebben zoveel geprobeerd, maar vergeefs. Deze zwammen zijn parasieten en vreten de beuk levend op."

Ook de buren aan de Rijksstraatweg treuren mee. "Natuurlijk heb je zo'n boom liever niet op je huis", zegt buurman Henk Tempelaar. "Maar dit is zo jammer. Ik ben een natuurmens. We hebben er ieder jaar een hoop vuil van en een hoop beukennootjes. Maar hij hoort er gewoon bij."

Voorzitter Hans van Bodegom van schildergenootschap Studio 76 dat huist met zicht op de beuk, noemt de boom een permanente inspiratiebron. "Hij is zo vaak vereeuwigd. We gaan straks echt iets missen."

"Het is de mooiste boom van Dordrecht", zegt Caroline tot slot. "Ze wil het afscheid toch een feestelijk tintje geven. Tijdens de kap zal ze kipkluifjes piri-piri serveren. En dan resten alleen nog de herinneringen en foto's, in kleur en zwart-wit.