‘Opvoeden doen we samen’, is het motto van Buurtgezinnen. Een gezin dat tijdelijk wat extra steun kan gebruiken, wordt geholpen door een steungezin uit de buurt. Het maatschappelijke initiatief bestaat al een tijdje in onder meer Dordrecht, Zwijndrecht en Papendrecht. Maar sinds dit jaar worden ook in Ridderkerk meerdere gezinnen aan elkaar gekoppeld. “Het geeft mij rust en voldoening”, zegt ‘steunmoeder’ Ellen.
Dat het initiatief welkom is, blijkt wel uit het aantal aanmeldingen. Sinds de start begin dit jaar zijn er in Ridderkerk 18 aanmeldingen van steungezinnen, 20 aanmeldingen van vraaggezinnen en 7 koppelingen gemaakt. Die koppelingen betekenen dat inmiddels 14 gezinnen aan elkaar zijn verbonden.
Buurtgezinnen werkt vanuit het motto: opvoeden doen we samen. Volgens Vlasblom is dat nodig in een tijd waarin veel van ouders wordt gevraagd. “Je moet je kinderen goed opvoeden, je moet werken, het huishouden moet goed lopen en soms moet je ook nog voor familie zorgen.”
Druk verlichten
Daardoor kan de druk binnen gezinnen oplopen. Buurtgezinnen probeert die druk te verlichten door een vraaggezin te koppelen aan een steungezin in de buurt. Een kind krijgt daardoor extra aandacht en ouders worden even ontlast.
“Een gezin dat wat steun kan gebruiken, proberen we te koppelen aan een stabiel gezin in de buurt”, legt Vlasblom uit. “Daardoor krijgt een kind wat extra liefde en aandacht en worden ouders ook ontlast.”
Tijd en aandacht over
Ellen meldde zich aan als steungezin. Ze merkte dat ze tijd en aandacht had voor kinderen, terwijl die in haar eigen gezin en omgeving minder aanwezig waren. “Ik dacht: ik heb gewoon wat te bieden.”
Inmiddels is zij gekoppeld aan het gezin van de Ridderkerkse ‘vraagmoeder’ Ninia, die na de geboorte van haar jongste kind het thuis moeilijk kreeg. Via hulpverlening werd haar aangeraden om in haar netwerk te kijken wie ondersteuning kon bieden, om thuis meer lucht te krijgen. Dat netwerk bleek niet groot genoeg. Toen zag ze een oproep van Buurtgezinnen in Ridderkerk. Aanmelden vond ze spannend. “Je denkt toch: eigenlijk moet je het zelf kunnen.”
Toch besloot ze het te proberen. Inmiddels is ze blij met de koppeling. “Het ondersteunt echt en het geeft ruimte. Het is fijn dat je weet dat je op iemand kan bouwen.”
Haar kinderen komen nu bij Ellen spelen, maar de steun gaat verder dan een vast moment in de week. Toen één van de kinderen haar vinger tussen de deur kreeg, ging Ellen langs om te helpen. Ook is ze aanwezig bij verjaardagen.
Voor Ellen brengt het contact veel. “Als gezin merken we dat het echt heel leuk is. Het geeft mij rust en voldoening.”
Schaamte om steun te vragen
Volgens Vlasblom komen er steeds meer aanmeldingen binnen nu Buurtgezinnen bekender wordt in Ridderkerk. Toch denkt ze dat er nog meer gezinnen zijn die steun kunnen gebruiken, maar zich niet aanmelden.
Dat heeft volgens haar onder meer te maken met de schaamte die de vraagmoeder eerder ook benoemde: ouders kunnen het lastig vinden om toe te geven dat ze steun nodig hebben. “Het idee van: we moeten toch eigenlijk alles zelf kunnen en zelf doen, dat speelt bij ouders.”
LEES OOK: Buurtgezinnen bestaat vijf jaar: vraag naar hulp enorm groot
Ook vinden sommige ouders het spannend om hun kind aan een ander gezin toe te vertrouwen. Vlasblom begrijpt dat. Daarom wordt zorgvuldig gekeken of een vraaggezin en steungezin bij elkaar passen. Als één van beide gezinnen twijfelt, wordt er verder gezocht.
Geen wachtlijst
Vlasblom benadrukt dat er in Ridderkerk geen wachtlijst is. Als een vraaggezin zich aanmeldt, wordt geprobeerd om direct naar een passende koppeling te zoeken.
De duur van dat proces hangt af van de vraag of er een steungezin is dat goed aansluit bij het gezin dat steun zoekt. “Het is meer de vraag hoe snel we een geschikt en passend steungezin vinden”, legt Vlasblom uit.
De steun kan per gezin verschillen. Soms gaat een kind wekelijks een dagdeel naar een steungezin, soms eens per twee weken of één keer per maand. Dat kan gaan om spelen, mee-eten, huiswerk maken of gewoon even op een rustige plek zijn.
Verbinding om een kind heen
Voor de vraagmoeder is de koppeling meer geworden dan alleen praktische ondersteuning. Ze ziet het als iets dat ook op langere termijn waarde heeft voor haar kinderen. “Ook als ik straks de boel weer onder controle heb, is het heel leuk en fijn dat dit blijft.”
Volgens haar draait het uiteindelijk om liefde en verbinding rondom een kind. “Dat is denk ik het mooiste dat kinderen kunnen hebben.”
Ook Ellen ziet de koppeling niet als iets tijdelijks. Zij wil onderdeel blijven van het leven van de kinderen. “Toen mijn kind geboren was, had ik zelf een groot netwerk om op terug te vallen. Nu kan ik het eindelijk terugdoen voor een ander gezin.”
