Vanaf 1 september kunnen kunstenaars met een vluchtverleden zich aanmelden door een overzicht van hun werk te mailen. Na de deadline van 1 november 2024 maakt een jury een selectie. De jury bestaat uit voorzitter Wilma Sütö (conservator Dordrechts Museum), Jaap Versteegh en Joke van Veen (oprichters Galatea Foundation), Natalia Grezina (winnaar Galatea prijs 2023) en kunstenaar Senad Alic. De prijs is een samenwerking van het Dordrechts Museum en de Galatea Foundation.
Het werk van de geselecteerde kunstenaars wordt van 12 april tot en met 5 oktober 2025 getoond in een groepstentoonstelling in het Dordrechts Museum. Uit de geselecteerden wordt daarna een winnaar gekozen die een penning en een geldbedrag van €2.500 ontvangt. Dat bedrag is bedoeld als aanmoediging voor de kunstenaar om het werk voort te zetten. Ook het publiek kiest een favoriet. De publieksfavoriet krijgt een eervolle vermelding in de tentoonstelling.
Eerdere winnaars
De prijs werd in 2019 voor het eerst uitgereikt. Toen ging de prijs naar twee beeldende Syrische kunstenaars, Nawras Nahar & Raafat Ballan. Zij werden geroemd vanwege hun traditionele kunst. Twee jaar later ging de prijs eveneens naar een Syriër, Oussama Diab. Hij combineerde in zijn inzending zijn eigen herinneringen met zijn dromen.
In 2022 werd de inzending van Ostera Mortezai gekozen door de vakjury. Zij kwam met een interactief kunstwerk waarbij de bezoeker een paspoort kon laten maken waarin de grenzen worden beschrevene die iemand in zijn of haar leven passeert. Het leverde de bezoeker een mooi boekje op, maar tevens inzicht in het eigen leven. De kunstenares was geboren in Saqqez, nabij Koerdistan.
Vorig jaar ging de juryprijs naar de Natalia Grezina, die werd geboren in Sebastopol op de nu door Rusland bezette Krim. Tegenwoordig woont ze in Rotterdam. Over een van haar kunstwerken schreef de vakjury toen: “Een verfijnde kunstwerk dat zij heeft gemaakt van een glanzende jurk die haar eigen moeder vroeger heeft gedragen. Dit feestelijke kledingstuk geeft een verlangen weer dat iedereen kan herkennen; het verlangen naar vrijheid en blijheid; de opwinding van een sierlijke, zwierige dans. Maar de zoom van deze jurk is voorzien van bloedrode franje, een ogenschijnlijk elegante, maar aangrijpende toevoeging met rode kraaltjes, stuk voor stuk in de vorm van druppeltjes bloed. Een beeldschoon, maar diep ontroerend beeld.’
