Leprooshuis is nu een modern stadsklooster met ruimte voor rust en verbinding

De naam van Het Stadsklooster, de jongste horeca-nieuwkomer in Dordrecht, is niet voor niets gekozen. Het achttiende-eeuwse rijksmonument werd aangekocht door een investeerder, die het pand nu verhuurt aan een stichting. Deze christelijke stichting speelde al met het idee van een modern stadsklooster toen ze onder de naam Bonfire in de Bonifatiuskerk gevestigd was. Nadat duidelijk werd dat de verhuizing naar het oude Leprooshuis doorgang kon vinden is dat idee uitgevoerd op de nieuwe locatie.

In het nieuwe Stadsklooster kunnen bezoekers in retraite gaan, zoals dat vroeger in kloosters ook kon. Stichtingsdirecteur Erwin Wietses: “We hebben in de loop der jaren met de stichting een gemeenschap opgebouwd, maar wilden voor die gemeenschap een plek bouwen waar mensen binnen kunnen wandelen om er te wonen en verblijven. Een plek waar ze God kunnen vinden.”

Voor de bezoekers van het moderne klooster zijn er verschillende slaapopties beschikbaar. Op de eerste verdieping zijn 50 slaappods naar Japans design aanwezig in een grote zaal. Naast deze hostel-ervaring zijn er op de tweede verdieping nog negen hotelkamers beschikbaar voor gasten die iets meer privacy willen. Op straatniveau zijn er voor bezoekers nog een café en restaurant met aangrenzend terras op de binnenplaats te vinden.

Hoewel het moderne klooster ingericht is naar het christelijk ideaal van bezinning en omkijken naar elkaar, betekent dat volgens bedrijfsleider Rob Veenstra niet dat gasten zich daar aan moeten conformeren: “Als je gewoon een weekendje naar Dordt komt en niets met God of het geloof hebt ben je net zo goed welkom. Wij willen een unieke ervaring bieden voor onze bezoekers, maar ze mogen natuurlijk zelf bepalen waaraan ze wel of niet meedoen.”

Het aanbod bestaat vooral uit bezinning. De dikke wanden van het oude Leprooshuis zijn extra geïsoleerd, waardoor het drukke tempo van de buitenwereld ver weg lijkt. Ook het aangaan van nieuwe banden met onbekenden en omkijken naar elkaar staan centraal. Zo reserveer je als gast geen tafel, maar een plek aan een tafel voor zes. Het eten wordt in een pan geserveerd en midden op de tafel gezet, een maaltijd deelt de bezoeker dus met andere kloostergasten.

Voor het eind van het jaar hoopt het klooster zijn aanbod nog wat uit te breiden. Aan de overkant van het terras staat de andere helft van het Leprooshuis nog in de steigers. Daar komen onder andere een muziekstudio om podcasts en liederen op te nemen. Bezoekende muzikanten kunnen daar demo’s opnemen, in ruil daarvoor ziet het klooster graag dat deze muzikanten in de aanwezige kloosterkapel gasten meenemen in een muzikaal moment van bezinning. De soepele klanken van een singer-songwriter staan in schril contrast met het verleden van het historische rijksmonument.

De eerste beschrijving van het Leprooshuis stamt uit het begin van de veertiende eeuw, toen vestigde het Heilige Geest- en pesthuis der Grote Kerk zich in een gebouw van de Grote Kerk. Daar droeg men aanvankelijk de zorg voor een twaalf tot veertien arme weeskinderen en voor mensen die door de pest besmet waren. De inkomsten bestonden toen vooral uit giften van de rijkere parochianen.

Rond 1574 werden de zieken van de wezen gescheiden. De zieken vonden een onderkomen ze in het gebouw van het Heilige Geest- en pesthuis ter Grote Kerk op de hoek van de Vriesestraat en de Vest, op de plek waar nu het Stadsklooster staat. Het huidige gebouw is echter pas in 1725 gebouwd, nadat het eerdere Leprooshuis was gesloopt. Het bood tijdens zijn bestaan onderdak aan weeskinderen, bejaarden, ‘geestesgestoorden’, ‘drankzuchtigen’, pestlijders en leprozen.

Naar aanleiding van een vernietigend rapport uit 1759 werd besloten het Leprooshuis op te heffen, de zieken en gevangenen over te brengen naar meer geschikte instellingen of uit te besteden aan particulieren en de krankzinnigen op te nemen in een op te richten krankzinnigengesticht. In 1762 was de overplaatsing voltooid.

Een aantal van hen die voor eigen rekening verzorgd werden, bleef echter nog enige jaren in het Leprooshuis wonen. Het Leprooshuis diende daarna nog als logement, militair hospitaal, marechausseekazerne en dependance van het Gemeentearchief. Tot 2021 was het een verzamelgebouw voor woningen en bedrijfspanden en sinds 1 november kunnen bezoekers er terecht voor een bezoek.

Bekijk hieronder ook de reportage die RTV Dordrecht maakte over de nieuwe bestemming voor het Leprooshuis aan de Vriesestraat.