Het monument is een initiatief van Stichting Dorpsbehoud Hardinxveld-Giessendam. Voorzitter Dick de Jong is verheugd dat het monument er na een aantal lange maanden van regelen en vergaderen eindelijk staat: "We zijn blij dat er nu een stukje cultureel erfgoed op deze manier bewaard kan worden. Je merkt toch dat de maritieme industrie aan het veranderen is, het wordt minder. Dan is het mooi om het zo te vereeuwigen."
Samenwerking
Een groot deel van de Hardinxveld-Giessendamse gemeenschap heeft bijgedragen aan de bouw van het monument. Zo sprong een vervoersbedrijf bij voor het verplaatsen van het gevaarte en betaalden zo'n vijfentwintig verschillende ondernemers uit de regio mee aan het monument. De Jong: "Dat is de kracht van de streek hier, die ondernemersgezindheid. Die is verschrikkelijk goed en groot."
Oorspronkelijk was het monument een contragewicht van een oude torenkraan die gebruikt bij het ondertussen vergane Merwede Shipyards. Dat bedrijf was vele decennia lang de grootste werkgever van de gemeente. Nadat de kraan tijdens een storm omviel bleef het zware contragewicht liggen op de scheepswerf.
Sinds de jaren ‘70 lag deze op het terrein, dat sindsdien van eigenaar wisselde, te vergaan. Eerder zei de Jong daarover: "Het lag daar in de opslag te vergaan, en dan kan je twee dingen doen: een boor erop en verwijderen of er iets leuks van maken.”
Moët
De doop van het monument werd verricht door Wouter Kolff, oud burgemeester van Dordrecht en tegenwoordig commissaris van de Koning in Zuid-Holland. Hij kent als geen ander het belang van de maritieme maakindustrie in onze streek en was verrast om een fles Moët champagne klaar te zien staan. "Ik had eerder een fles water verwacht, gezien de achtergrond van deze regio." grapte Kolff in een verwijzing naar de hardwerkende mentaliteit van scheepsbouwers.
De commissaris was zeven jaar burgemeester van Dordrecht en kent de maritieme industrie in deze streek als geen ander. Kolff: "De martieme maakindustrie van de Drechtsteden en Zuid-Holland-Zuid is buitengewoon belangrijk. Dit monument staat daar wel symbool voor. Het staat symbool voor de lokale gemeenschappen en de historie."
De gewezen burgemeester twijfelde dan ook geen moment toen hij de uitnodiging ontving: "Iedereen slaat hier de handen inéén en ineens is het er. Dat vond ik een heel mooi verhaal en met mijn eigen geschiedenis hier hoefde ik niet lang na te denken."
